به گزارش خبرنگار پرشین خودرو، فورد و جنرال موتورز، دو غول قدیمی صنعت خودروی آمریکا، این روزها بر سر یک سؤال مهم مقابل یکدیگر قرار گرفتهاند: کدام خودروساز واقعاً آمریکاییتر است و سیاست صنعتی و تجاری آمریکا باید در چه مسیری حرکت کند؟
در حالی که هر دو شرکت در ظاهر از تقویت صنعت خودروی آمریکا و ادامه توافق تجاری آمریکای شمالی حمایت میکنند، گزارش جدید والاستریت ژورنال نشان میدهد اختلاف منافع آنها بر سر تعرفهها، تولید داخلی، قطعات خودروهای برقی، باتری و حمایتهای دولتی افزایش یافته است.
فورد و جنرال موتورز؛ دو نگاه متفاوت به خودروسازی آمریکا
فورد تلاش میکند تصویر یک خودروساز متکی بر تولید داخلی و نیروی کار آمریکایی را پررنگتر کند. این شرکت از سیاستهایی که واردات خودرو و قطعات را گرانتر میکند، در شرایطی که بتواند به تولید داخل کمک کند، حمایت کرده است.
در مقابل، جنرال موتورز به استراتژی فورد در زمینه خودروهای برقی و زنجیره تأمین انتقاد دارد و بر توسعه فناوری و تولید باتری در داخل آمریکا تأکید میکند.
به این ترتیب، رقابت میان این دو شرکت دیگر تنها به فروش خودرو محدود نیست و به یک اختلاف استراتژیک درباره آینده صنعت خودرو آمریکا تبدیل شده است.
تعرفهها؛ نقطه اصلی اختلاف
یکی از مهمترین زمینههای اختلاف، سیاست تعرفهای دولت آمریکا است.
دولت آمریکا در جریان بازنگری توافق تجارت آزاد آمریکای شمالی موسوم به USMCA به دنبال افزایش سهم قطعات و ارزش تولیدشده در آمریکا برای خودروهایی است که میخواهند از مزایای تعرفهای این توافق برخوردار شوند.
بر اساس پیشنهادهای مطرحشده، سهم تولید داخل آمریکا میتواند حداقل به ۵۰ درصد برسد و سهم کلی محتوای آمریکای شمالی نیز از سطح فعلی بالاتر برود. خودروسازان دیترویت هشدار دادهاند که چنین تغییراتی میتواند هزینههای سنگینی به صنعت خودرو تحمیل کند.
رویترز گزارش داده است که هر خودروساز ممکن است در صورت اجرای تغییرات پیشنهادی، سالانه با حداقل ۲ میلیارد دلار هزینه اضافی مواجه شود. این فشار در شرایطی ایجاد میشود که تعرفههای فولاد، آلومینیوم و خودروهای وارداتی نیز هزینه تولید را افزایش دادهاند.
هزینه میلیاردی تعرفهها برای فورد و GM
فشار تعرفهای برای دو شرکت نیز یکسان نیست.
جنرال موتورز انتظار دارد هزینههای مرتبط با تعرفهها در سال ۲۰۲۶ به حدود ۲.۵ تا ۳.۵ میلیارد دلار برسد.
فورد نیز پیشبینی کرده است تعرفهها حدود یک میلیارد دلار به هزینههای این شرکت اضافه کنند.
این اختلاف نشان میدهد که ساختار تولید و زنجیره تأمین هر شرکت چگونه میتواند در سیاست تجاری جدید آمریکا به یک مزیت یا نقطه ضعف تبدیل شود.
فورد تولید خودروهای لینکلن در چین را به آمریکا منتقل میکند
فورد در واکنش به افزایش تعرفهها و محدودیتهای مربوط به استفاده از فناوری و قطعات چینی، اعلام کرده است تولید برخی مدلهای لینکلن برای بازار آمریکا را از چین به خاک آمریکا منتقل خواهد کرد.
این تغییر قرار است از سال ۲۰۳۰ آغاز شود.
یکی از مهمترین مدلهای تحت تأثیر این تصمیم، لینکلن Nautilus است که در شرایط فعلی با تعرفه سنگینی هنگام ورود به بازار آمریکا مواجه میشود. فورد با انتقال تولید به آمریکا تلاش میکند وابستگی خود به تولید چین را کاهش دهد و خود را با سیاست جدید واشنگتن هماهنگ کند.
جنرال موتورز هم به دنبال کاهش وابستگی خارجی است
جنرال موتورز نیز از این روند جدا نیست. این شرکت در حال بازنگری در زنجیره تأمین و محل تولید برخی محصولات خود است.
در همین شرایط، GM حتی تلاش کرده است با حمایت فدرال از پروژه باتری فورد و CATL در میشیگان مخالفت کند؛ موضوعی که نشان میدهد رقابت دو شرکت فقط به تعرفه خودرو محدود نیست و فناوری باتری و آینده خودروهای برقی را نیز شامل میشود.
آینده صنعت خودرو آمریکا در گرو یک انتخاب دشوار
فورد و جنرال موتورز در یک موضوع با یکدیگر اشتراک نظر دارند: صنعت خودروی آمریکا باید توان رقابت خود را حفظ کند.
اما مسیر رسیدن به این هدف برای آنها متفاوت است.
فورد بر افزایش تولید داخلی، استفاده بیشتر از نیروی کار آمریکایی و کاهش وابستگی به واردات تأکید دارد. جنرال موتورز نیز ضمن حمایت از تولید داخلی، بر انعطافپذیری زنجیره تأمین، فناوری باتری و رقابتپذیری محصولات تأکید میکند.
مشکل اصلی این است که افزایش شدید سهم تولید داخلی میتواند هزینه تولید خودرو را بالا ببرد. از سوی دیگر، ادامه وابستگی به قطعات و فناوری خارجی نیز با سیاست جدید واشنگتن در تضاد قرار دارد.
مکزیک و کانادا هم وارد میدان شدهاند
در کنار رقابت فورد و جنرال موتورز، مذاکرات آمریکا، مکزیک و کانادا درباره آینده USMCA نیز به یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده آینده صنعت خودرو آمریکای شمالی تبدیل شده است.
مکزیک اخیراً پیشنهاد داده است تعرفه خودروهای آمریکای شمالی بهگونهای تغییر کند که تنها ارزش قطعات تولیدشده خارج از آمریکای شمالی مشمول تعرفه شود. همچنین پیشنهاد شده تعرفه خودروهای فاقد شرایط کامل توافق از ۲۵ درصد به حدود ۵ تا ۱۰ درصد کاهش یابد.
این پیشنهاد میتواند برای خودروسازانی که زنجیره تأمین آنها میان آمریکا، مکزیک و کانادا توزیع شده است اهمیت زیادی داشته باشد.
رقابت فورد و GM فقط یک دعوای تجاری نیست
در نهایت، اختلاف میان فورد و جنرال موتورز را نمیتوان صرفاً یک رقابت تبلیغاتی بر سر عنوان «آمریکاییترین خودروساز» دانست.
تصمیمهای امروز واشنگتن درباره تعرفهها، USMCA، باتری، خودروهای برقی و قطعات خارجی میتواند ساختار صنعت خودروی آمریکا را برای سالهای آینده تغییر دهد.
فورد و جنرال موتورز نیز تلاش میکنند در این شرایط، سیاستهایی را پیش ببرند که با مدل کسبوکار و زنجیره تأمین خودشان سازگارتر باشد.
به همین دلیل، رقابت این دو خودروساز میتواند به یکی از نشانههای مهم بازتعریف صنعت خودروی آمریکا در عصر تعرفهها و رقابت فناوری با چین تبدیل شود.
نظر شما