به گزارش خبرنگار پرشین خودرو، در شرایطی که صنعت خودروی اروپا زیر فشار رقابت شدید خودروسازان چینی، هزینههای بالای تولید و سرعت گرفتن گذار به خودروهای برقی قرار گرفته، بحران در Volkswagen وارد مرحله تازهای شده است.
اولاف لیز نخستوزیر ایالت نیدرزاکسن آلمان، روز ۲۴ اوت ۲۰۲۶ خواستار همکاری سهامداران فولکسواگن برای جلوگیری از تعطیلی احتمالی کارخانههای این شرکت شد.
موضوع وقتی جدیتر میشود که بدانیم مدیرعامل فولکسواگن از احتمال کاهش ۵۰ هزار شغل دیگر سخن گفته است؛ آن هم در شرایطی که پیشتر توافقی برای حذف حدود ۵۰ هزار شغل انجام شده بود.
البته یک نکته مهم وجود دارد: تعطیلی کارخانه مشخصی هنوز قطعی نشده است. اما احتمال تعطیلی چند سایت تولیدی فولکسواگن در آلمان به یکی از مهمترین نشانههای فشار بر صنعت خودروی این کشور تبدیل شده است.
غول آلمانی چرا به اینجا رسید؟
فولکسواگن سالها یکی از نمادهای قدرت صنعتی آلمان بود؛ اما قواعد بازی در صنعت خودرو تغییر کرده است.
خودروسازان چینی با سرعت زیادی در حال توسعه خودروهای برقی، کاهش هزینه تولید و افزایش حضور خود در بازارهای جهانی هستند. همزمان، خودروسازان اروپایی با هزینههای بالای نیروی کار، انرژی، الزامات زیستمحیطی و سرمایهگذاری سنگین برای برقیسازی دستوپنجه نرم میکنند.
نتیجه؟
فشار برای کاهش هزینهها و کوچکتر کردن ساختار تولید فولکسواگن روزبهروز بیشتر شده است.
۵۰ هزار شغل دیگر؛ شوخی نیست
اگر کاهش ۵۰ هزار شغل جدید اتفاق بیفتد، این تصمیم یکی از بزرگترین برنامههای تعدیل نیروی انسانی در تاریخ صنعت خودروی آلمان خواهد بود.
اما مسئله فقط تعداد کارکنان نیست.
هر کارخانه خودروسازی یک شبکه عظیم از قطعهسازان، شرکتهای حملونقل، پیمانکاران، خدمات صنعتی و کسبوکارهای وابسته را پشت سر خود دارد.
بنابراین کوچک شدن فولکسواگن فقط مسئله فولکسواگن نیست؛ میتواند اثر آن در بخش بزرگی از زنجیره صنعتی آلمان احساس شود.
جلسهای که میتواند تعیینکننده باشد
بر اساس گزارش رویترز، جلسه مهم هیئت نظارت فولکسواگن برای ۴ سپتامبر برنامهریزی شده است.
تا آن زمان، فشارها برای یافتن راهی جهت جلوگیری از تعطیلی کارخانهها ادامه خواهد داشت.
اما سؤال بزرگتر این است:
آیا فولکسواگن میتواند بدون کوچککردن جدی ساختار خود، دوباره به رقابتپذیری گذشته برگردد؟
این همان چالشی است که امروز تقریباً تمام خودروسازان سنتی جهان با آن مواجهاند.
وقتی فولکسواگن هم مجبور به عقبنشینی میشود
شاید مهمترین پیام این خبر همین باشد.
فولکسواگن یک خودروساز کوچک یا تازهکار نیست. یکی از بزرگترین گروههای خودروسازی جهان است؛ با دههها تجربه، برندهای متعدد، فناوری گسترده و زنجیره تأمین عظیم.
با این حال، تغییر قواعد بازی میتواند حتی چنین غولی را هم مجبور کند درباره هزینه، نیروی انسانی، ظرفیت تولید و آینده کارخانههایش دوباره تصمیم بگیرد.
این یعنی صنعت خودرو دیگر با نسخههای قدیمی اداره نمیشود.
رقابت بر سر قیمت، فناوری، باتری، نرمافزار، بهرهوری و سرعت نوآوری است؛ و هر خودروسازی که نتواند خودش را با این بازی جدید تطبیق دهد، حتی اگر یک غول صدساله باشد، در امان نیست.
و شاید همین بخش از ماجرا برای صنعت خودروی ایران مهمتر باشد.
اگر فولکسواگن برای حفظ رقابتپذیری مجبور به بازنگری در ساختار خود شده، خودروسازان ما هم نمیتوانند برای همیشه پشت دیوار حمایت، محدودیت رقابت و بازار بسته پنهان بمانند.
در صنعت خودرو، نام بزرگ و سابقه طولانی تضمین بقا نیست؛ چیزی که بقا را تضمین میکند، توانایی بهتر شدن است.
نظر شما