به گزارش پرشین خودرو، نوسازی ناوگان فرسوده یکی از مهمترین برنامههای کشور برای کاهش مصرف سوخت، بهبود ایمنی جادهها و مقابله با آلودگی هوا محسوب میشود. در همین راستا، سن فرسودگی و اسقاط وسایل نقلیه مختلف مشخص شده تا خودروها و موتورسیکلتهای قدیمی به تدریج از چرخه تردد خارج شوند.
سن اسقاط انواع وسایل نقلیه چقدر است؟
بر اساس ضوابط فعلی، سن قانونی اسقاط برای وسایل نقلیه مختلف به شرح زیر است:
- 🚗 خودروهای سواری شخصی: ۲۰ سال
- 🚕 تاکسیها: ۱۰ سال
- 🛻 وانتبارها: ۲۰ سال
- 🚌 اتوبوسها: ۱۰ سال
- 🚐 مینیبوسها: ۱۵ سال
- 🚛 کامیون و کامیونت: ۱۶ سال
- 🏍 موتورسیکلتها: ۱۰ سال
چرا اسقاط خودروهای فرسوده اهمیت دارد؟
کارشناسان معتقدند خودروهای فرسوده سهم قابل توجهی در آلودگی هوا و مصرف سوخت کشور دارند. این وسایل نقلیه به دلیل استهلاک بالا، هزینه نگهداری بیشتری به مالکان تحمیل میکنند و از نظر ایمنی نیز در سطح پایینتری نسبت به خودروهای جدید قرار دارند.
از سوی دیگر، خروج خودروهای فرسوده از چرخه تردد میتواند به کاهش مصرف بنزین، کاهش تصادفات و ارتقای کیفیت ناوگان حملونقل کشور کمک کند.
خودروی فرسوده چه ویژگیهایی دارد؟
رسیدن خودرو به سن اسقاط به معنای خروج فوری از چرخه تردد نیست، اما خودروهای دارای سن فرسودگی معمولاً مشمول کنترلهای سختگیرانهتری در حوزه معاینه فنی و استانداردهای آلایندگی میشوند. در بسیاری از موارد نیز مالکان این خودروها میتوانند از طرحهای جایگزینی و نوسازی ناوگان استفاده کنند.
چگونه سن فرسودگی خودرو را محاسبه کنیم؟
برای محاسبه سن فرسودگی، کافی است سال تولید خودرو را با سال جاری مقایسه کنید. به عنوان مثال، یک خودروی سواری تولید سال ۱۳۸۵ در سال ۱۴۰۵ به سن ۲۰ سالگی رسیده و وارد محدوده فرسودگی میشود.
با توجه به نقش خودروهای فرسوده در آلودگی هوا و مصرف بالای سوخت، اجرای برنامههای اسقاط و نوسازی ناوگان میتواند یکی از مؤثرترین راهکارها برای بهبود وضعیت حملونقل و محیط زیست کشور باشد.
نظر شما